تبليغاتX
دل نوشته های پگاه
پنجشنبه بیست و نهم دی 1384
من,شب,سکوت
من وتو

بیا دروغ نگوییم
واز کلام بپرهیزیم
و با سکوت
این اعتراف ساکت
به عمق پوچی ها بتازیم
من از نهایت خود می آیم
و از نهایت تو در من
و اینک
به تماشا می خوانم
دردی هست
و اگر نه درمانی
همدردی شاید
که تسلایی باشد
بیا به معنای دیگر دل ببندیم
بیا دل ببندیم به شب
که از رهایی ستارگان میآید
و روی بگردانیم از خود ستایی خورشید
میدانی عزیز دل من
حقیقتی ست دست مهربان تو
می خواهم با حقیقت دست مهربان تو
رها شوم در شب و سکوت

                                  ***

نوشته شده توسط پگاه امینی در 12:52 | | لینک به این مطلب