تبليغاتX
دل نوشته های پگاه
دوشنبه پانزدهم خرداد 1385
پونه و سیب دوست بودند


سبکبال همچو نسیم
به دنبال رهایی رفتن
و در انتظار نگاه تو
ترانه ی تنهایی را سرودن
من دیده ام دیدگان عشق را
در ترنم نگاهت
و شنیده ام ترانه ی پرواز را
در نوازش آوایت

                ***
این شعرو چند وقت پیش دوستی برای من خوند که باعث شد من چند هفته روی اون فکر کنم اینجا می نویسم امیدوارم لذت ببرید چون من معنی اونو بعد از چند هفته فکر کردن فهمیدم!هر بار که این شعر رو می خونم بیشتر دوسش دارم!

پونه وسیب
پونه و سیب دوست بودند
پونه سیب را دوست داشت
پونه فریاد زد
من "تمشک" هستم

                  ***

نوشته شده توسط پگاه امینی در 0:5 | | لینک به این مطلب