"يادش به خير اون وقتا آسمون چه نزديك بود .قبل از اينكه به جاي درخت ساختمونايي به اين بلندي تو خيابونا بكارن قبل از اينكه دراي چوبي آهني بشن قبل از اينكه سيمان و سنگ و آهن نوك داركوباي در به در رو بشكنه قبل از اينكه گنجشكا و كبوتر ! خونه به دوش بشن .قبل از اينكه بلبلا آوازاي پدريشون از يادشون بره قبل از اينكه همسايه ها از همديگه بي خبر باشن قبل از اينكه دزدگير اختراع بشه –آسمون چقدر نزديك بود !"

خيلي وقت بود ياد آسموناي قديم بودم ! ولي اين ماه بازم آسمون من مثل قديما شده !خيلي ياد يه نفربودم كه هر لحظه كه به نبودنش فكر ميكنم دلم مچاله ميشه ولي به قول استاد كرسفي آدم بايد بتونه با خودش كنار بياد بعضي چيزا رو واقتا نميشه عوض كرد بايد چند لحظه با دلت حرف بزني بعد به زندگيت با اميد ادامه بدي ---شايد به قول مامان بزرگ حكمتي داشته –من ديگه به اين حرف ايمان آوردم مامان بزرگ.

اين ماه رمضان براي من ماه ديگه ايي بود خيلي چيزا تو زندگيم عوض شد روزه هام ديگه فقط گرسنگي نبود يه حسي داشتم كه اشك تو چشام جمع ميشد به خصوص اون روزايي كه روزه هام براي كس ديگه ايي بود فكر كنم اون خوشحال شده بود نه من!

ماه رمضان امسال شايد يه بهونه بود كه من به خودم بيام  و به داشته و نداشته هام –به آرزوهاي دور و نزديكم ---به خودم----به گناهاي كرده و نكردم ---به شيطنت ها و دل شكستن هام ---- خلاصه به همه چيزايي كه شايد اينقدر خصوصي باشه كه نتوني بگي تا كسي بخونه فكر كردم شايدم با اونا زندگي كرده باشم.

بوي خاك كه نم آبي به دلش نشسته بود و بوي سنگكداغ دو آتيشه كه روش كنجد پاشيده بودن به قول مهديه" نون دونه دار"بود  صداي اذان وقتي كه از دانشگاه با بچه ها پياده برميگشتيم خونه ---صداي قهقهه خنده هامون –و دلاي گرفته و ساكتمون تو بعضي از غروبا—حتي عطر خوب آش دوغ زن دايي ---همه و همه اينقدر برام قشنگ بود كه وقتي به تك تكشون فكر ميكنم دستام ميلرزه –

من خوب فهميدم كه دل تويي كه برام از زندگيت حرف زدي بوي يه غم قديمي رو ميداد و چقدر غمتو دل من ميشناخت !

من خوب فهميدم كه زير آسمون اين شهر خيلي ها نفس ميكشن ولي بعضي ها تو نفسشون يه اه سرد كهنه ي هست كه خوب نشدني يه و اگه بشيني پاي نگفته هاشون تنت يخ ميكنه و دستت سست ميشه دلت ميشكنه !