امروز وقتی از پنجره دانشکده با بچه ها با ذوق به اولين برف زمستون امسال نگاه میکردیم مطمئن بودم که خدا مثل هميشه ما روچقدر دوست داره !

چه صحنه ايي بود ديدن چهره های بچه ها که برای اومدن برف ذوق زده بودند

دانشگاه امروز خیلی قشنگ بود مثل یه تابلوی نقاشی بی نظير ---کوه ها داشتن کم کم سفيد می شدند و چهره های ما کمی از سرما سرخ ولی همه شاد بودن ---

صحنه نگاه کردن به برف رو از پشت پنجره هيچ وقت فراموش نمی کنم مطمئنم که نينا و مرجون و مهديه هم همین طور ---شايد اصلا همه بچه های دانشگاه!

خدايا ممنونم که یه زمستون ديگه داره می یاد و یه تولد ديگه و یه "خونه تکونی" ديگه از رنگای سياه

خدايا ازت ممنونم .