تمام ساعت های تقلای قبل از خوابت پر می شود از حضور یک چیز. 

و بعد در خواب ، خواب می بینی ... و بعد همه ی رنگ ها در هم می شود...خط ها کم رنگ می شوند و همه یک چیز می شوند که هیچ چیز نیست...

شاید این خواب همه چیز باشد مبهم ،آبی، سفید

شاید همه این خواب من باشم  که در مه جستجو می کنم و شاید دیگری مرا.

زمزمه می کنی در مه :

تنها یک حرف برایم باقی ست : ابتدای نام تو .

ناگهان بیدار میشی