تبليغاتX
دل نوشته های پگاه
یکشنبه هفدهم خرداد 1388
هوايم باراني ست

 

این روزها دلکم همه چیز می خواد و هیچ چیز .

نه شاده شادم نه دلتنگ دلتنگ ، روزهای عجیبی رو می گذرونم انگار یه جورایی با چشمای نیمه باز دارم به دنیا نگاه می کنم انگار تو یه فضای نیمه روشن دارم راه می رم خیلی ها گفتن که این روزها خودم نیستم تغییر کردم در حالی که خودم اینطور فکر نمی کنم انگار روی زمین نیستم انگار از یه دنیای دیگه آدم های اطرافم دارن حرف میزنن و خودم یه جای دیگه ام .

دانشگاه که می رم هیاهوی انتخابات و موج رنگ های سبز و سفید چشم ها مو متعجب می کنه و لی بی  اراده به سمت آلاچیق انتخاباتی به رنگ سبز می رم و دخترها و پسرهای زیادی رو می بینم که از ته دل دارن موج سبز رو فریاد می زنن روبان سبزی از دختری با چادر مشکی و مقنعه سبز می گیرم و به کوله پشتی ام  می بندم پسر دانشجویی کنارما می ایسته و به اینکه شناسنامه اش تا حالا مهر انتخابات نداره افتخار می کنه و سعی می کنه رو فکره ما تاثیر بذاره ، به اطرافم نگاه می  کنم به جوونای پر شوری نگاه می کنم  که چقدر انرژی دارن  و الان این شور و انرژی شونو دارن برای یه اتفاق خوب می گذرونن خدا کنه که معجزه ایی بشه و تمام ایرانی ها یه رفاه نسبی داشته باشند با آرامش و شادی کنار خونوادشون زندگی کنن و هیچ پدری از نگاه فرزندش شرمنده نباشه .

سفر به ماسوله شاید آرامش قشنگی بود میان استرس های انتخابات وامتحانات پایان ترم چقدر آدم های متفاوتی تو این سفر دور هم بودن ولی همگی به فکر گذروندن یه روز خوب و شاد ، تو طول این سفر بخصوص موقع برگشت تو تاریکی شب به این فکر می کردم که این ادم های شادی که تمام  سفررو شادی کردن و از ته دل خندیدن هر کدومشون چقدر غصه تو دلشون دارن که سنگینی می کنه و شاید هیچ وقت همسفراشون نفهمیدن دلیل این بی تفاوتی و خنده ها و یه هم زدن قوانینشون چی بود

شاید موقع پیاده شدن از اتوبوس نقاب های رنگی و جذابشونو جا گذاشتن و همون ادم های تنهایی شدن که به آرامی به آرزوهای دورشون فکر می کردن ،کسی چه می دونه تو دل آدم هایی که دور و اطرافش می بینه ممکنه چقدرغم یا شادی و عشق یک جا جمع شده باشه  و چقدر تمنا تو دلشون هست شاید بعضی از این آدم ها چشمای خسته از خوابشونو به حرارت یک عشق باز نگه داشته بودند کسی نمی دونه تو دل اطرافیانش چی می گذره ولی این روزها به یه نتیجه مهم رسیدم که از ظاهر آدم ها و کارهایی که می بینم قضاوت نکنم

از خدا یه دنیا خوبی و شادی برای همه آدم های دنیا خواستم

 ***

هوايم باراني ست

براي بهاري شدنم

يک بنفشه هم کافي ست 

لطفا چتر نگير......

 

 

نوشته شده توسط پگاه امینی در 20:6 | | لینک به این مطلب