دل نوشته های پگاه

جمعه بیست و چهارم مهر 1388

برای او که در خواب است

زیبای مهربانم
بیا رها باشیم
فارغ از دلبستگی ها
رکاب بزنیم
بیا در حصار قاب این دنیا
پنجره ایی بسازیم رو به خانه ی خدا
بیا برسیم به انتهای زمان
آنجا که آرزوهایمان بادبادک وار به اوج می رسد
فالگیر خودش گفت
آخر دنیا به هم می رسیم !

***

نوشته شده توسط پگاه امینی در 23:25 | | لینک به این مطلب

درباره وبلاگ

باد كه بيايد باران كه بيايد تو بايد از ميان آوازهاي كودكان بگذري چترت را فراموش كن خيس و خسته در پگاهي سرد به خانه ام بيا نمي خواهم شاعر باشي فقط باران باش!همين براي روئيدن گلي كافيست پگاه كه سر زد چشم هايت را به خنكاي مشتي آب زلال بسپار جور ديگري ببين

فهرست اصلی

پیوندهای روزانه

نوشته های پیشین

پیوندها