باد كه بيايد باران كه بيايد تو بايد از ميان آوازهاي كودكان بگذري چترت را فراموش كن خيس و خسته در پگاهي سرد به خانه ام بيا نمي خواهم شاعر باشي فقط باران باش!همين براي روئيدن گلي كافيست پگاه كه سر زد چشم هايت را به خنكاي مشتي آب زلال بسپار جور ديگري ببين